łuszczyca

Czym jest łuszczyca

to choroba występująca na tułowiu, dłoniach, paznokciach, skórze głowy w okolicach stawów i podeszwach stóp.


(zdjęcia wykonane kamerą trychologiczną przy zbliżeniu ok. 250x)

Objawy łuszczycy różnią się w zależności od jej rodzaju. Najczęstszym objawem są ogniska o czerwonym zabarwieniu na krawędziach i łuszczącej się srebrzystej łusce po środku. Na paznokciach objawia się w postaci nieregularnej, oddzielającej się od macierzy płytki paznokciowej z przebarwieniami.

Płytki czerwonej skóry, często pokryte luźnymi, srebrnymi łuskami; te zmiany mogą być swędzące i bolesne, a czasami pękają i krwawią. W ciężkich przypadkach płytki podrażnionej skóry będą się rozrastały i łączą ze sobą, pokrywając duże obszary.
Zaburzenia paznokci i paznokci stóp, w tym przebarwienia i wżery paznokci; paznokcie mogą również zacząć się kruszyć lub odrywać od łożyska paznokcia.
Na skórze głowy powstaje często biały “szron” pokrywający potylicę lub łuszczące się ogniska na koronie głowy. Zmiany pojawiają się również w i za uszami.
Łuszczyca może być również związana z artropatią łuszczycową, która prowadzi do bólu i obrzęku stawów. National Psoriasis Foundation szacuje, że od 10% do 30% osób z łuszczycą ma również łuszczycowe zapalenie stawów.

Inne formy łuszczycy obejmują:

Łuszczyca krostkowa, charakteryzująca się czerwoną i łuszczącą się skórą na dłoniach i / lub stopach z małymi krostami.

Przewlekła łuszczyca, która często rozpoczyna się w dzieciństwie lub w młodości, charakteryzuje się małymi, czerwonymi plamami, głównie na tułowiu i kończynach. Wyzwalaczami mogą być infekcjami dróg oddechowych, stres, zapaleniem migdałków, uszkodzenia skóry i stosowaniem leków przeciwmalarycznych i beta-blokerowych.

Łuszczyca odwrócona, charakteryzująca się jaskrawoczerwonymi, błyszczącymi zmianami, które pojawiają się w fałdach skóry, takich jak pod pachami, okolice pachwin i pod biustem.

Łuszczyca ogniskowa, charakteryzująca się okresowym, ognistym zaczerwienieniem skóry i zrzucaniem łusek w płatach; ta forma łuszczycy, wywołana wycofaniem się z leczenia łuszczycy układowej, ciężkiej oparzeń słonecznych, infekcji i niektórych leków, wymaga natychmiastowego leczenia, ponieważ może prowadzić do ciężkiej choroby.

Ludzie cierpiący na łuszczycę wiedzą, że ta niewygodna i momentami oszpecająca choroba skóry może być trudna i frustrująca w leczeniu. Stan pojawia się i przechodzi w cyklach remisji i zaostrzeń w ciągu całego życia. Podczas gdy istnieją leki i inne terapie, które mogą pomóc w usunięciu plam z czerwonej, łuszczącej się, zgrubiałej skóry, która jest cechą charakterystyczną łuszczycy, nie ma lekarstwa, które wyeliminowałoby chorobę na zawsze.

Co powoduje łuszczycę?

Różne czynniki – od stresu emocjonalnego i traumy po infekcje paciorkowcami – mogą powodować epizody łuszczycowe. Ostatnie badania wskazują, że niektóre nieprawidłowości w układzie odpornościowym są główną przyczyną łuszczycy. Aż 80% osób, które miały nawroty, zgłasza niedawną emocjonalną traumę, taką jak nowa praca lub śmierć bliskiej osoby. Większość lekarzy uważa, że ​​takie zewnętrzne czynniki stresogenne służą jako czynniki wyzwalające odziedziczoną wadę funkcji immunologicznej.

Uszkodzona skóra i niektóre leki mogą zaostrzyć łuszczycę, w tym niektóre rodzaje leków na ciśnienie krwi (np. Beta-blokery), leki przeciwko malarii, hydroksychlorochinę i ibuprofen.

Łuszczyca ma tendencję genetyczną, ale może to oznaczać pominięcie pokoleń; może to dotknąć dziadka i wnuka, ale matka dziecka nigdy nie rozwinie choroby. Chociaż łuszczyca może być stresująca i żenująca, większość ognisk jest stosunkowo nieszkodliwa. Przy odpowiednim leczeniu objawy zwykle ustępują w ciągu kilku miesięcy.

Objawy łuszczycy
Łuszczyca ogniskowa
Łuszczyca paznokci
Łuszczyca krostkowa

Typowe objawy łuszczycy to:

  • Czerwone plamy na skórze pokryte grubymi, srebrzystymi łuskami
  • Małe plamy skalujące (często spotykane u dzieci)
  • Sucha, popękana skóra, która może krwawić
  • Swędzenie, pieczenie lub bolesność
  • Zagięte, pęknięte lub prążkowane paznokcie
  • Obrzęk i sztywność stawów
  • Łatki z łuszczycą mogą obejmować kilka punktów łuszczenia przypominającego łupież, a także duże erupcje obejmujące duże obszary.

Większość rodzajów łuszczycy przechodzi przez cykle, rozkwitając przez kilka tygodni lub miesięcy, a następnie ustępując przez pewien czas lub nawet osiągając całkowitą remisję.

Istnieje kilka rodzajów łuszczycy. Obejmują one:

Łuszczyca plackowata. Najbardziej rozpowszechnioną postacią łuszczyca plackowata powoduje suche, podwyższone, czerwone zmiany skórne (blaszki) pokryte srebrzystymi łuskami. Płytki mogą być swędzące lub bolesne i może ich być niewiele lub wiele. Mogą wystąpić w dowolnym miejscu na ciele, w tym w genitaliach i tkance miękkiej w jamie ustnej.

Łuszczyca paznokci. Łuszczyca może wpływać na paznokcie, powodując wżery, nieprawidłowy wzrost paznokci i przebarwienia. Zmiany łuszczycowe mogą rozluźnić się i oddzielić od łożyska paznokcia (onycholiza). Ciężkie przypadki mogą spowodować rozkruszenie paznokcia.

Łuszczyca na skutek osłabienia. Zwykle jest wywoływana przez infekcję bakteryjną, taką jak angina. Charakteryzuje się małymi kroplami w kształcie kropli wody, skalującymi na tułowiu, ramionach, nogach i skórze głowy.

Zmiany są pokryte drobną łuską i nie są tak grube, jak typowe płytki.

Odwrotna łuszczyca. Dotyczy to głównie skóry pod pachami, pod biustem i wokół genitaliów. Odwrotna łuszczyca powoduje powstawanie gładkich płatów czerwonej, zapalnej skóry, która pogarsza się z powodu tarcia i pocenia się. Infekcje grzybicze mogą wywoływać ten typ łuszczycy.

Łuszczyca krostkowa. Ta niezbyt często występująca postać łuszczycy może występować w postaci rozległych plastrów (uogólnionej łuszczycy krostkowej) lub w mniejszych obszarach dłoni, stóp lub palców.Zwykle rozwija się szybko, a pęcherze wypełnione ropą pojawiają się zaledwie kilka godzin po tym, jak twoja skóra staje się czerwona i delikatna. Pęcherze mogą często przychodzić i odchodzić. Uogólniona łuszczyca krostkowa może również wywoływać gorączkę, dreszcze, silny swędzenie i biegunkę.

Erytrodermiczna łuszczyca. Najmniejszy typ łuszczycy, łuszczycy erytrodermicznej, może pokryć całe twoje ciało czerwoną, łuszczącą się wysypką, która może silnie swędzić lub palić.

Łuszczycowe zapalenie stawów. Oprócz zapalenia skóry łuszczącej się, łuszczycowe zapalenie stawów powoduje obrzęk, bolesne stawy, które są typowe dla zapalenia stawów. Czasami objawy stawów są pierwszą lub jedyną manifestacją łuszczycy lub czasami widoczne są tylko zmiany paznokci. Objawy obejmują od łagodnego do ciężkiego, a łuszczycowe zapalenie stawów może wpływać na każdy staw. Chociaż choroba zwykle nie jest tak paraliżująca jak inne formy zapalenia stawów, może powodować sztywność i postępujące uszkodzenie stawów, które w najpoważniejszych przypadkach może prowadzić do trwałej deformacji.

Łuszczyca powodować może:
  • Dyskomfort i ból
  • Sprawia, że ​​wykonanie rutynowych zadań jest trudne
  • Powoduje obawy dotyczące wyglądu skóry
  • Prowadzi do ogólnych problemów, takich jak ból, obrzęk lub niemożność wykonywania codziennych zadań
  • Zasięgnij porady lekarskiej, jeśli objawy nasilą się lub nie poprawią się po leczeniu. Możesz potrzebować innego leku lub kombinacji terapii w celu leczenia łuszczycy.
Przyczyny łuszczycy

Przyczyna łuszczycy nie jest w pełni zrozumiała, ale uważa się, że jest ona związana z problemem układu immunologicznego z limfocytami T i innymi białymi krwinkami, zwanymi neutrofilami, w twoim ciele.

Limfocyty T normalnie przechodzą przez ciało, aby chronić przed obcymi substancjami, takimi jak wirusy lub bakterie.

Ale jeśli masz łuszczycę, limfocyty T atakują zdrowe komórki skóry przez pomyłkę, tak jakby leczyły ranę lub zwalczały infekcję.

Nadaktywne komórki T również wyzwalają zwiększoną produkcję zdrowych komórek skóry, więcej komórek T i innych białych krwinek, zwłaszcza neutrofili. Te wędrują do skóry powodując zaczerwienienie, a czasem ropę w zmianach krostkowych. Rozszerzone naczynia krwionośne w obszarach dotkniętych łuszczycą wywołują ciepło i zaczerwienienie w zmianach skórnych.

Proces ten staje się ciągłym cyklem, w którym nowe komórki skóry przesuwają się do najbardziej zewnętrznej warstwy skóry zbyt szybko – w ciągu kilku dni, a nie tygodni. Komórki skóry gromadzą się w grubych, łuszczących się plamach na powierzchni skóry, kontynuując leczenie aż do zatrzymania cyklu.

To, co powoduje nieprawidłowe funkcjonowanie komórek T u osób z łuszczycą, nie jest całkowicie jasne. Badacze uważają, że zarówno genetyka, jak i czynniki środowiskowe odgrywają ważną rolę.

Łuszczyca zwykle zaczyna się lub pogarsza ze względu na czynnik, który można zidentyfikować i uniknąć. Czynniki, które mogą powodować łuszczycę to:

  • Infekcje, takie jak infekcja gardła lub skóry
  • Urazy na skórze, takie jak skaleczenie lub zadrapanie, ukąszenia owadów lub silne oparzenie słoneczne
  • Stres / napięcie
  • Palenie
  • Duże spożycie alkoholu
  • Niedobór witaminy D.
  • Niektóre leki – w tym lit, przepisywany w zaburzeniach dwubiegunowych, leki na nadciśnienie, takie jak leki beta-adrenolityczne, leki przeciwmalaryczne.
Czynniki ryzyka w postaniu łuszczycy

Każdy może rozwinąć łuszczycę, ale te czynniki mogą zwiększyć ryzyko rozwoju choroby:

Uwarunkowania genetyczne. Jest to jeden z najważniejszych czynników ryzyka. Posiadanie jednego rodzica z łuszczycą zwiększa ryzyko zachorowania, a posiadanie dwóch rodziców z łuszczycą jeszcze bardziej zwiększa ryzyko.
Infekcje wirusowe i bakteryjne. Ludzie z HIV są bardziej podatni na rozwój łuszczycy niż osoby ze zdrowym układem odpornościowym. U dzieci i młodych dorosłych z nawracającymi infekcjami, szczególnie ze zwężeniem krtani, może również występować zwiększone ryzyko.
Napięcie i stres. Ponieważ stres może wpływać na układ odpornościowy, wysokie poziomy stresu mogą zwiększać ryzyko łuszczycy.
Otyłość. Nadwaga zwiększa ryzyko łuszczycy. Uszkodzenia (płytki) związane ze wszystkimi typami łuszczycy często rozwijają się w fałdach i fałdach skóry.
Palenie. Palenie tytoniu nie tylko zwiększa ryzyko zachorowania na łuszczycę, ale może również zwiększać ciężkość choroby. Palenie może również odgrywać rolę w początkowym rozwoju choroby.

Komplikacje przy łuszczycy 

Jeśli masz łuszczycę, istnieje większe ryzyko rozwoju niektórych chorób. Obejmują one:

Łuszczycowe zapalenie stawów. To powikłanie łuszczycy może powodować uszkodzenie stawów i utratę funkcji w niektórych stawach, co może prowadzić do wyniszczenia.
Niektóre schorzenia oka – takie jak zapalenie spojówek, zapalenie powiek i zapalenie błony naczyniowej oka – występują częściej u osób z łuszczycą.
Otyłość. Osoby z łuszczycą, szczególnie z cięższą chorobą, są bardziej narażone na otyłość. Nie jest jednak jasne, jak te choroby są ze sobą powiązane. Zapalenie związane z otyłością może odgrywać rolę w rozwoju łuszczycy. Być może osoby z łuszczycą częściej przybierają na wadze, prawdopodobnie dlatego, że są mniej aktywne z powodu swojej łuszczycy.
Cukrzyca typu 2. Ryzyko cukrzycy typu 2 wzrasta u osób z łuszczycą. Im ostrzejsza jest łuszczyca, tym większe prawdopodobieństwo cukrzycy typu 2.
Wysokie ciśnienie krwi. Szanse na wysokie ciśnienie krwi są wyższe u osób z łuszczycą.
Choroba sercowo-naczyniowa. W przypadku osób z łuszczycą ryzyko chorób sercowo-naczyniowych jest dwukrotnie wyższe niż u osób bez tej choroby. Łuszczyca i niektóre terapie również zwiększają ryzyko nieregularnego bicia serca, udaru, wysokiego poziomu cholesterolu i miażdżycy.
Syndrom metabliczny. Ta grupa warunków – w tym wysokie ciśnienie krwi, podwyższone poziomy insuliny i nieprawidłowy poziom cholesterolu – zwiększa ryzyko chorób serca.
Inne choroby autoimmunologiczne. Celiakia, stwardnienie i choroba zapalna jelit zwana chorobą Leśniowskiego-Crohna częściej atakują osoby z łuszczycą.
Choroba Parkinsona. Ten przewlekły stan neurologiczny występuje częściej u osób z łuszczycą.
Choroba nerek. Łuszczyca umiarkowana do ciężkiej wiąże się z większym ryzykiem choroby nerek.
Problemy emocjonalne. Łuszczyca może również wpływać na jakość życia. Łuszczyca wiąże się z niską samooceną i depresją.

Diagnoza łuszczycy

W większości przypadków rozpoznanie łuszczycy jest dość proste.

Specjalistyczne wywiad i badanie. Specjalista zazwyczaj może zdiagnozować łuszczycę, pytając o historię choroby i badając skórę, skórę głowy i paznokcie.

Leczenie łuszczycy

Leczenie łuszczycy zmniejsza stan zapalny i oczyszcza skórę. Leczenie można podzielić na trzy główne typy: terapie miejscowe, terapię światłem i leki ogólnoustrojowe.

Leczenie miejscowe
Stosowane samodzielnie, kremy i maści, które stosuje się do skóry, mogą skutecznie leczyć łuszczycę łagodną do umiarkowanej. Gdy choroba jest cięższa, najprawdopodobniej kremy łączą się z lekami doustnymi lub terapią światłem. Miejscowe leczenie łuszczycy obejmuje:

Miejscowe kortykosteroidy. Leki te są najczęściej przepisywanymi lekami do leczenia łagodnej i umiarkowanej łuszczycy. Redukują stany zapalne i łagodzą świąd i mogą być stosowane z innymi metodami leczenia.

Łagodne maści kortykosteroidowe są zwykle zalecane w przypadku obszarów wrażliwych, takich jak twarz lub fałdy skóry oraz do leczenia rozległych plam uszkodzonej skóry.

Lekarz może przepisać silniejsze działanie maści kortykosteroidowej na mniejsze, mniej wrażliwe lub trudniejsze do leczenia obszary.

Długotrwałe stosowanie lub nadmierne stosowanie silnych kortykosteroidów może powodować ścieńczenie skóry. Miejscowe kortykosteroidy mogą przestać działać z czasem. Zazwyczaj najlepiej jest stosować miejscowo kortykosteroidy jako krótkotrwałą terapię.

Analogi witaminy D. Te syntetyczne formy witaminy D spowalniają wzrost komórek skóry.

Miejscowe retinoidy. Są to pochodne witaminy A, które mogą zmniejszać stan zapalny. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest podrażnienie skóry. Leki te mogą również zwiększać wrażliwość na światło słoneczne, dlatego podczas korzystania z leków należy stosować krem ​​przeciwsłoneczny przed wyjściem na zewnątrz.

Ryzyko wad wrodzonych jest znacznie niższe w przypadku miejscowych retinoidów niż w przypadku doustnych retinoidów. Jednak tazaroten nie jest zalecany, gdy pacjentka jest w ciąży, karmi piersią lub zamierza zajść w ciążę.

Inhibitory kalcyneuryny. Inhibitory kalcyneuryny – takrolimus i pimekrolimus – zmniejszają stany zapalne i tworzenie się płytki.

Inhibitory kalcyneuryny nie są zalecane do długotrwałego lub ciągłego stosowania ze względu na potencjalne zwiększone ryzyko raka skóry i chłoniaka. Mogą być szczególnie pomocne w obszarach cienkiej skóry, takich jak okolice oczu, gdzie kremy steroidowe lub retinoidy są zbyt drażniące lub mogą powodować szkodliwe skutki.

Kwas salicylowy. Dostępny bez recepty  i na receptę – wspomaga złuszczanie się martwych komórek naskórka i zmniejsza tworzenie się ognisk. Czasami jest on łączony z innymi lekami, takimi jak miejscowe kortykosteroidy lub smoła węglowa, w celu zwiększenia jego skuteczności. Kwas salicylowy jest dostępny w szamponach leczniczych, peelingach i roztworach głowy w leczeniu łuszczycy skóry głowy.
Smoła węglowa. Pochodząca z węgla smoła węglowa zmniejsza łuszczenie, świąd i stan zapalny. Smoła węglowa może podrażniać skórę. Jest również brudny, plami ubranie i pościel oraz ma silny zapach.

Smoła węglowa jest dostępna w dostępnych poza rynkiem szampony, kremy i oleje. Jest również dostępny w wyższych stężeniach na receptę. To leczenie nie jest zalecane u kobiet w ciąży lub karmiących piersią.

Nawilżające. Same kremy nawilżające nie leczą łuszczycy, ale mogą zmniejszyć świąd, łuszczenie się i suchość. Nawilżające w bazie maści są zwykle bardziej skuteczne niż lżejsze kremy i balsamy. Zastosuj natychmiast po kąpieli lub prysznicu, aby zatrzymać wilgoć.

Leczenie łuszczycy światłem – fototerapia

W tym zabiegu wykorzystuje się naturalne lub sztuczne światło ultrafioletowe. Najprostsza i najłatwiejsza forma fototerapii polega na wystawieniu skóry na kontrolowane ilości naturalnego światła słonecznego.

Inne formy terapii światłem obejmują zastosowanie sztucznego światła ultrafioletowego A (UVA) lub promieniowania ultrafioletowego B (UVB), samodzielnie lub w połączeniu z lekami.

Światło słoneczne. Ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe (UV) w świetle słonecznym lub sztucznym świetle spowalnia obrót komórek skóry i zmniejsza łuszczenie się i stany zapalne. Krótkie, codzienne narażenie na niewielkie ilości światła słonecznego może poprawić łuszczycę, ale intensywna ekspozycja na słońce może pogorszyć objawy i spowodować uszkodzenie skóry. Przed rozpoczęciem reżimu światła słonecznego należy zapytać lekarza o najbezpieczniejszy sposób wykorzystania naturalnego światła słonecznego do leczenia łuszczycy.
Fototerapia UVB. Kontrolowane dawki światła UVB ze sztucznego źródła światła mogą poprawiać łagodne do umiarkowanych objawy łuszczycy. Fototerapia UVB, nazywana również szerokopasmową UVB, może być stosowana do leczenia pojedynczych ognisk, szeroko rozpowszechnionej łuszczycy, która jest odporna na miejscowe terapie. Krótkoterminowe działania niepożądane mogą obejmować zaczerwienienie, swędzenie i suchość skóry. Stosowanie balsamów może pomóc zmniejszyć te skutki uboczne.
Fototerapia UVB w wąskim paśmie. Nowszy rodzaj leczenia łuszczycy, fototerapia UVB w wąskim paśmie może być bardziej skuteczny niż leczenie szerokopasmowe UVB. Zwykle podaje się go dwa lub trzy razy w tygodniu, aż do poprawy stanu skóry, a konserwacja może wymagać tylko cotygodniowych sesji. Fototerapia UVB w wąskim paśmie może jednak powodować bardziej poważne i długotrwałe oparzenia.
Terapia Goeckermana. Niektórzy lekarze łączą traktowanie UVB i stosowanie smoły węglowej, która jest znana jako leczenie Goeckermana. Te dwie terapie razem są bardziej skuteczne niż same, ponieważ smoła węglowa sprawia, że ​​skóra jest bardziej otwarta na światło UVB.
Psoralen plus ultrafiolet A (PUVA). Ta forma fotochemioterapii polega na zażyciu leku uwrażliwiającego na światło (psoralen) przed wystawieniem na działanie światła UVA. Światło UVA wnika głębiej w skórę niż światło UVB, a psoralen sprawia, że ​​skóra jest bardziej wrażliwa na promieniowanie UVA.

To bardziej agresywne leczenie konsekwentnie poprawia skórę i jest często stosowane w cięższych przypadkach łuszczycy. Krótkoterminowe działania niepożądane to: nudności, ból głowy, pieczenie i swędzenie. Długotrwałe działania niepożądane obejmują suchą i pomarszczoną skórę, piegi, zwiększoną wrażliwość na słońce i zwiększone ryzyko raka skóry, w tym czerniaka.

Laser ekscymerowy. Ta forma terapii światłem, stosowana w leczeniu łagodnej i umiarkowanej postaci łuszczycy, leczy tylko zaatakowaną skórę, nie uszkadzając zdrowej skóry. Kontrolowana wiązka światła UVB kierowana jest na łuszczycę w celu kontrolowania łuszczenia i zapalenia. Laseroterapia ekscymerowa wymaga mniej sesji niż tradycyjna fototerapia, ponieważ stosuje się mocniejsze światło UVB. Działania niepożądane mogą obejmować zaczerwienienie i powstawanie pęcherzy.

 

Doustne lub wstrzykiwane leki w leczeniu łuszczycy

Jeśli u pacjenta występuje ciężka łuszczyca lub jest ona oporna na inne rodzaje leczenia, lekarz może zalecić doustne lub leki do wstrzykiwania. Jest to znane jako leczenie systemowe. Z powodu poważnych skutków ubocznych niektóre z tych leków są stosowane tylko przez krótki czas i mogą być przeplatane z innymi formami leczenia.

Retinoidy. W związku z witaminą A ta grupa leków może pomóc w przypadku ciężkiej łuszczycy, która nie reaguje na inne terapie. Działania niepożądane mogą obejmować zapalenie warg i utratę włosów. A ponieważ retinoidy, takie jak acytretyna mogą powodować ciężkie wady wrodzone, kobiety muszą unikać ciąży przez co najmniej trzy lata po zażyciu leku.
Metotreksat. Przyjmując doustnie, metotreksat wspomaga leczenie łuszczycy, zmniejszając produkcję komórek skóry i hamując stany zapalne. Może również spowolnić postęp łuszczycowego zapalenia stawów u niektórych osób. Metotreksat jest ogólnie dobrze tolerowany w małych dawkach, ale może powodować rozstrój żołądka, utratę apetytu i zmęczenie. Stosowany przez dłuższy czas może powodować szereg poważnych działań niepożądanych, w tym ciężkie uszkodzenie wątroby i zmniejszoną produkcję czerwonych i białych krwinek i płytek krwi.
Cyklosporyna hamuje układ odpornościowy i jest podobna do skuteczności działania metotreksatu, ale może być podjęta tylko krótkotrwale. Podobnie jak inne leki immunosupresyjne, cyklosporyna zwiększa ryzyko infekcji i innych problemów zdrowotnych, w tym raka. Cyklosporyna sprawia, że ​​jesteś bardziej podatny na problemy z nerkami i wysokie ciśnienie krwi – ryzyko wzrasta wraz z wyższymi dawkami i długotrwałą terapią.
Leki, które zmieniają układ odpornościowy (leki biologiczne). Kilka z tych leków zostało zatwierdzonych do leczenia umiarkowanej do ciężkiej postaci łuszczycy. Należą do nich etanercept , infliksymab , adalimumab, ustekinumab , golimumab , apremilast , secukinumab  i ixekizumab . Większość tych leków podaje się przez wstrzyknięcie i zwykle stosuje się je u osób, które nie odpowiedziały na tradycyjną terapię lub które mają związane z łuszczycowe zapalenie stawów. Biologię należy stosować ostrożnie, ponieważ mają one silny wpływ na układ odpornościowy i mogą zagrażać życiu. W szczególności osoby przyjmujące te leki muszą być badane pod kątem gruźlicy.
Inne leki. Tioguanina i hydroksymocznik to leki, które można stosować, gdy nie można podać innych leków.
Uwagi dotyczące leczenia
Chociaż lekarze wybierają zabiegi na podstawie rodzaju i nasilenia łuszczycy i obszarów dotkniętych skórą, tradycyjnym podejściem jest rozpoczęcie od najłagodniejszych zabiegów – miejscowych kremów i terapii światłem ultrafioletowym (fototerapia) – u pacjentów z typowymi zmianami skórnymi (blaszki) a następnie przejść do silniejszych tylko w razie potrzeby. Pacjenci z łuszczycą krostkową lub erytrodermiczną lub towarzyszącym zapaleniem stawów zwykle wymagają leczenia systemowego od początku leczenia. Celem jest znalezienie najskuteczniejszego sposobu spowolnienia rotacji komórek przy jak najmniejszych możliwych skutkach ubocznych.

Potencjalne przyszłe zabiegi
Obecnie badanych jest wiele nowych leków, które mogą poprawić leczenie łuszczycy. Te terapie są ukierunkowane na różne białka działające na układ odpornościowy.

Medycyna alternatywna
Wiele alternatywnych terapii pozwala złagodzić objawy łuszczycy, w tym specjalne diety, kremy, suplementy diety i zioła. Żaden z nich nie okazał się ostatecznie skuteczny. Jednak niektóre alternatywne metody leczenia są ogólnie uważane za bezpieczne i mogą być pomocne niektórym osobom w ograniczaniu oznak i symptomów, takich jak świąd i łuszczenie się. Te zabiegi byłyby najbardziej odpowiednie dla osób z łagodniejszą chorobą blaszkową, a nie dla osób z krostami, erytrodermią lub zapaleniem stawów.

Aloes. Zaczerpnięte z liści rośliny aloesu, ekstrakt z aloesu może zmniejszyć zaczerwienienie, łuszczenie się, swędzenie i stan zapalny. Może zaistnieć konieczność stosowania kremu kilka razy dziennie przez miesiąc lub dłużej, aby zobaczyć jakąkolwiek poprawę na skórze.
Olej rybny. Kwasy tłuszczowe omega-3 znajdujące się w suplementach oleju rybnego mogą zmniejszać stany zapalne związane z łuszczycą. Przyjmowanie codziennie 3 g lub mniej oleju rybiego jest ogólnie uznawane za bezpieczne i może okazać się korzystne.
Winogron Oregon. Znany również jako berberys, miejscowe zastosowania winogron Oregon mogą zmniejszyć stan zapalny i łagodzić objawy łuszczycy.
Jeśli rozważasz suplementy diety lub inne alternatywne metody leczenia łagodzące objawy łuszczycy, skonsultuj się ze specjalistą.

 

Badania kliniczne 

Badając nowe metody leczenia, reakcje i testy, aby zapobiegać, wykrywać i panować nad tą chorobą.

Styl życia i domowe środki łagodzące
Chociaż środki samopomocy nie wyleczyją łuszczycy, mogą pomóc w poprawie wyglądu i tekstury uszkodzonej skóry.

Działania te mogą przynieść następujące korzyści w leczeniu łuszczycy:

Codzienna kąpiel nawilżająca pomaga usunąć łuski i uspokoić stan zapalny skóry. Dodaj do wody olejek do kąpieli, koloidalne płatki owsiane, sole z Morza Martwego. Unikaj gorącej wody i ostrych mydeł, które mogą pogarszać objawy; używaj letniej wody i łagodnych, natłuszczających mydeł.

Użyj balsamu nawilżającego. Po kąpieli, nałóż intensywny krem ​​nawilżający, gdy skóra jest jeszcze wilgotna. W przypadku bardzo suchej skóry, preferowane mogą być oleje – mogą lepiej zatrzymywać wodę w skórze. Podczas zimnej i suchej pogody może być konieczne stosowanie kremu nawilżającego kilka razy dziennie.

Wystaw swoją skórę na niewielkie ilości światła słonecznego. Kontrolowana ilość światła słonecznego może załagodzić łuszczycę, ale zbyt dużo słońca może wywołać lub pogorszyć epidemie i zwiększyć ryzyko raka skóry. Najpierw zapytaj swojego lekarza o najlepszy sposób na wykorzystanie naturalnego światła słonecznego do leczenia skóry. Zaplanuj swój czas na słońcu i chroń skórę, na którą nie ma wpływu łuszczyca z filtrem przeciwsłonecznym.
W miarę możliwości należy unikać wyzwalaczy łuszczycy.

Dowiedz się, co wywołuje, jeśli w ogóle, pogarszaj łuszczycę i podejmuj kroki, aby zapobiec lub ich uniknąć. Infekcje, urazy skóry, stres, palenie papierosów i intensywne działanie promieni słonecznych mogą pogarszać łuszczycę.
Unikaj picia alkoholu. Spożywanie alkoholu może zmniejszać skuteczność niektórych metod leczenia łuszczycy. Jeśli masz łuszczycę, unikaj alkoholu. Jeśli pijesz, ograniczaj spożywanie alkoholu.

Radzenie sobie z łuszczycą może być wyzwaniem, zwłaszcza jeśli choroba obejmuje duże obszary ciała lub znajduje się w miejscach łatwo widocznych dla innych osób, takich jak twarz lub dłonie. Trwający, uporczywy charakter choroby i wyzwania związane z leczeniem tylko zwiększają obciążenie.

Oto kilka sposobów, aby pomóc Ci radzić sobie i czuć się bardziej komfortowo:

Dowiedz się jak najwięcej o chorobie i zbadaj możliwości leczenia. Zapoznaj się z możliwymi wyzwalaczami choroby, abyś mógł lepiej zapobiegać zaostrzeniom. Edukuj ludzi wokół ciebie – w tym rodzinę i przyjaciół – aby mogli rozpoznać, uznać i wspierać twoje wysiłki w radzeniu sobie z chorobą.
Postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeśli lekarz zaleci określone zabiegi i zmiany stylu życia, należy je przestrzegać. Zadawaj pytania, jeśli cokolwiek jest niejasne.
Znajdź grupę wsparcia. Rozważ dołączenie do grupy wsparcia z innymi członkami, którzy chorują i wiedzą, przez co przechodzisz. Możesz znaleźć pocieszenie w dzieleniu się doświadczeniami i zmaganiami oraz poznawaniu ludzi, którzy stoją przed podobnymi wyzwaniami. Zapytaj swojego lekarza o informacje na temat grup wsparcia dla łuszczycy w Twojej okolicy lub w Internecie.
W te dni, kiedy czujesz się szczególnie skrępowany, zakrywaj łuszczycę za pomocą ubrania lub stosuj kosmetyczne zakrycia, takie jak makijaż ciała lub korektor. Produkty te mogą maskować zaczerwienienia i łuszczycowe płytki. Mogą jednak podrażniać skórę i nie powinny być używane na otwarte rany, skaleczenia lub niezagojone zmiany.

Przygotowuję się do wizyty
Najprawdopodobniej najpierw zobaczysz swojego lekarza rodzinnego lub lekarza rodzinnego. W niektórych przypadkach możesz zostać skierowany bezpośrednio do specjalisty chorób skóry dermatologa lub trychologa w przypadku łuszczycy skóry głowy.

Oto kilka informacji, które pomogą ci przygotować się do wizyty i dowiedzieć się, czego oczekiwać od specjalisty.

Co możesz zrobić
Sporządź listę następujących elementów:

Objawy, które występują
Wszystkie leki, witaminy, zioła, które stoujesz
Pytania do lekarza

 

Leczenie łuszczycy skóry głowy

Co najmniej połowa osób z łuszczycą ma objawy na głowie. Komórki skóry na skórze głowy rosną zbyt szybko i sprawiają, że łuszczące się lub grube łuski nazywane są blaszkami. Obszary wokół nich mogą być czerwone i swędzące.

Łuszczyca może powodować od łagodnego łuszczenia się skóry głowy po pęknięcia na czole, wokół nosa, w okolicy brody lub za lub wewnątrz uszu.

Przy łagodnym łuszczeniu, może się ono samo załagodzić. Często jednak konieczne jest leczenie. To może zająć od kilku dni do nawet kilku miesięcy.

Nie ma lekarstwa na łuszczycę, ale możesz podjąć kilka kroków, aby opanować chorobę.

Twoje leczenie będzie zależało od:
– Intensywności choroby
– Reakcji na wcześniejsze leczenie
– Czy masz łuszczycę w innym miejscu na ciele
– Gęstości włosów

Podczas wizyty trychologicznej specjalista zbada intensywność choroby i dobierze najlepsze zabiegi. Skóra łuszczycowa jest niezwykle unaczyniona, konieczne jest jej maksymalne zmiękczenie i nawilżenie przed przystąpieniem do zabiegów peelingujących.
Do rozpulchniania łuski łuszczycowej stosuje się odpowiednio skomponowane oleje np. rozmarynowy i lawendowy. Po odpowiednim zmiękczeniu można przystąpić do złuszczania. Zabiegi te polegają na enzymatycznym i mechanicznym peelingu usuwającym zalegającą łuskę. Często też zalecane są lotiony np. z piroktaminem olaminy. Są to preparaty bez spłukiwania, które łagodzą świąd i poprawiają kondycję skóry.
W razie konieczności Trycholog zalecić może naświetlanie skóry głowy specjalnym laserem emitującym niebieskie światło o działaniu bakteriobójczym, dezynfekującym i zapobiegającym rozwojowi stanów zapalnych.

Jeśli łuszczyca skóry głowy jest również Twoim problem i poszukujesz Trychologa w swojej okolicy – zadzwoń pokierujemy Cię do najlepszego specjalisty,

tel.: 5 1111 5555

Do usłyszenia,
Zespół zbadajwlosy.pl